Hartverwarmende verhalen

Cliënt over Logeerhuis en Hospice In Via

Eindhoven, 13 november 2014

In gesprek met mevrouw de Haan die 4 maanden bij Logeerhuis en Hospice In Via heeft gelogeerd.

Eenmaal binnengekomen bij mevrouw de Haan word ik uitgenodigd om te gaan zitten. Een vriendelijke dame van in de 80 kijkt me aan. Ik neem plaats naast mevrouw en kijk rond in haar kamer waar ze tijdelijk 4 maanden heeft gelogeerd. Het uitzicht is mooi: de bomen die gaan kleuren door de herfst, het licht door de grote ramen. We gaan beginnen......... Mijn vraag of mevrouw wil vertellen over de ontvangen zorg beantwoord ze als volgt:

 

 "Ik heb veel liefde en hele goede zorg ontvangen, zowel van de verpleging en verzorging als van de vrijwilligers. En wat erg belangrijk is: er was af en toe tijd voor een praatje. Ja, je moet wel eens wachten, maar niet altijd. Ik telde wel altijd zelf de pillen na omdat ik niet zomaar wil innemen wat klaargelegd wordt". Ondertussen komt er een aardige vrijwilligster binnen die mevrouw een hand geeft. Het is de laatste dag dat mevrouw de Haan hier op In Via verblijft. In deze periode heeft mevrouw de Haan fijne, maar ook hele moeilijke periodes gekend, vandaar dat er regelmatig iemand binnenloopt om afscheid van te nemen. Ze neemt er eventjes de tijd voor. We gaan weer verder met ons gesprek en mevrouw de Haan vertelt hier veel gelachen, maar ook veel te hebben gehuild, heel veel mooie kaarten te hebben gekregen van ontzettend veel lieve mensen en dadelijk beslist iedereen gaat missen. "Een tijdje geleden kon ik niet slapen en hoorde de buurvrouw roepen midden in de nacht, daarom ben ik even naar haar toe gegaan om een praatje te maken. Op een gegeven moment dacht ik, zit ik hier wel goed, ze gaan hier allemaal dood! Toen hebben ze me nog een plek aangeboden op het broederhuis maar dat was het toch niet helemaal, ze dachten dat ik daar zou passen.... Ha ha."

"Morgen ga ik naar mijn nieuwe ingerichte appartement en heb er erg veel zin in. Iedereen heeft geholpen met het inrichten hiervan."

Mevr. de Haan heeft me gevraagd om aan het einde van het verhaal te vertellen dat ze haar dochter en schoonzoon heeft verloren met de vliegramp de MH17 in juli jongstleden. Ze zou aanvankelijk 3 weken op In Via verblijven omdat haar dochter, die mantelzorger van haar was, met haar man voor een welverdiende vakantie naar het buitenland ging ...., niet wetende dat dit uiteindelijk een periode van 4 maanden zou worden.

Vandaag heb ik een sterke en moedige vrouw ontmoet en ik wens haar een fijne tijd in haar nieuwe appartement en heel veel sterkte bij haar te verwerken verdriet.

Uitgewerkt door Gitta van Gemert